یه عادته. غصه خوردن به سبکِ هیچکس

موقعِ گریه کردن بینی‌م تیر می‌کشه. حالا امشب، بعد از گذشتنِ عقربه کوچک از روی 12، هر نیم ساعت یک بار با چنددقیقه این طرف و اون طرف، بینی‌م تیر می‌کشه. جوری که مجبور میشم دستمو محکم بکشم روش و تموم میشه. یجور مرضِ. فقط برای اذیت کردنِ خودم. اینکه برای یک نفر بنویسم و هیچوقت نتونم براش بخونم چون نیست. وجودِ مادی نداره. مامان میگه وقتِ من برای غصه خوردن بازه. خیلی وقت بود که می‌خواستم تووی این وب، یه‌خورده دردِ دلمُ بگم. بعد فکر کردم بازم مثل همیشه، حس می‌کنید به شما ربطی نداره. رد میشید. می‌زنید